Adina is een jonge vrouw van 29 jaar oud, die veel onaangename ervaringen heeft gehad tot die leeftijd. Ze werd geboren in een gezin met 22 kinderen, die niet allemaal dezelfde moeder en dezelfde vader hebben. Vanwege deze situatie en de armoede in de familie, zijn ze met een aantal andere broers en zusters opgenomen geweest in een weeshuis. Zoals u weet, op dat moment tijdens de communistische periode en onmiddellijk daarna, bestond het leven in het weeshuis in de eerste plaats uit overleven, vanwege het strenge regime.
Toen Adina 18 werd, werd ze verwijderd uit het weeshuis en zo begon het leven op straat, zonder enige beschutting, met een familie die uit elkaar gevallen was, broers en zusters zaten overal verspreid, maar op hun beurt, hadden zij ook een leven van armoede op straat. Adina vond nergens hulp. Ze vertelt van het leven in het weeshuis, maar ze wil ook iets vertellen over het leven op straat.
Met haar toestemming, geven we het volgende door:
Het was vreselijk toen ze buiten in de straat werd gezet, zonder te weten waar naar toe te gaan. Ze werd plotseling wakker, er was niets en niemand, ze was absoluut alleen, in een donkere en brute wereld. De nachten waren het meest verschrikkelijke, waar kon ze slapen? Om overleven begon ze te stelen, ze had geen andere mogelijkheid. Er was niemand om haar een baan te geven. Daarnaast was het bijna onmogelijk om een baan te vinden met haar beperkte opleiding en zonder steun. Het leven op straat putte haar uit. Je kon niet echt ergens naar toe om te rusten en het was onmogelijk om een douche te nemen. Ze werd betrapt bij het stelen en daarom werd ze veroordeeld tot drie jaar in de gevangenis. Vanwege goed gedrag, werd ze vrijgelaten na ander half jaar. Maar ze moest de straat weer op. Wat moest ze doen en waar moest ze heen?
De ervaringen in de gevangenis waren verschrikkelijk voor Adina en om niet nog een keer daar te hoeven gaan, besloot ze om te gaan werken als prostituee. Het leven op straat biedt veel mogelijkheden om te worden misbruikt door mannen, en dus was de weg naar de prostitutie gemakkelijk. Ze raakte van de regen in de drup, want het leven is echt verschrikkelijk voor een prostituee. Eindelijk ontmoette ze een man, die ook opgevoed was als zij, in een weeshuis, en die ook op straat leefde, zoals zij.
Ze leefde een tijdje op straat met hem, daarna ze leefden, op hun beurt, in de huizen die ze hadden. Op een dag werd er een jongen geboren, genaamd Leonardo. Samen met zijn ouders, begon Leonardo direct het leven op de straat. Haar man verliet haar toen Leonardo nog klein was en ze is nu helemaal alleen.
Voordat ze de gevangenis in moest, was Adina bevallen van een dochter, Andrada, en toen ze naar de gevangenis ging, haar dochtertje die vijf maanden oud was kwam onder de zorg van haar vader. Het kleine meisje werd tenslotte opgevoed door haar grootouders, omdat haar vader naar het buitenland ging om te werken. Hij kwam normaal elke de twee jaar terug, en stuurde in de tussentijd pakketten en geld naar de grootouders, voor het kleine meisje.
Na 10 jaar kwam de zorg voor Andrada weer bij Adina, omdat de grootouders van haar niet meer konden verzorgen en omdat haar vader verdwenen was. Het was een moeilijk moment voor beide, zowel het meisje als de moeder, omdat ze elkaar niet kenden. Ze waren praktisch vreemden voor elkaar.
Nadat Adina één jaar voor Andrada zorgde, kreeg Andrada bericht dat haar vader in het buitenland overleden was, als gevolg van gezondheidsproblemen.
Adina verzorgt haar twee kinderen alleen.
Leonardo en Andrada hebben meer liefde nodig, wat Adina hen niet altijd kan geven omwille van haar verleden. Adina heeft ook veel liefde nodig. Ze heeft ook aanmoediging en steun nodig. Ze voelt zich heel snel geweigerd en afgewezen en het is moeilijk om te aanvaarden dat één van haar zussen wel is opgegroeid bij haar moeder. Ze houdt veel van Leonardo en Andrada en ondanks het zware leven op straat, zonder dat ze hen een toekomst kon bieden, besloot ze om de Leonardo bij haar te houden, zodat hij niet naar weeshuis zou moeten zoals is gebeurd met haar. Het leven in het weeshuis heeft diepe sporen nagelaten in haar leven. Ook, Adina was voorzichtig met Andrada, en nu is hun relatie is goed. Leonardo en Andrada nemen deel aan de "After School" in Casa Lumina.
Adina en Leonardo en Andrada wonen nu in het huis van een vriend en dit is niet erg prettig. Het is goed om een dak boven hun hoofd hebben, maar het is niet van haar zelf. Op dit moment heeft ze geen andere keuze. Ze heeft geen inkomen en ook geen ondersteuning voor Leonardo. De steun waar ze recht op had, is op de naam van de vader, en hij houdt het geld voor zichzelf. Van tijd tot tijd krijgen ze iets van de één of ander, maar ze is in feite nog steeds bezig om te overleven. Vanwege het leven op de straat, is Adina vaak ziek en ze is niet in staat om medicijnen te kopen. We zullen niet in staat zijn om anderen zoals zij Adina te helpen, als we niet de steun hebben van sponsors. Wilt u ons helpen, om op uw beurt, mensen als Adina helpen? Uw financiële bijdrage kunt u storten op:
Stichting Children's Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Nederland
Rabobank 13333.76.669 of Postbank 3584
Toen Adina 18 werd, werd ze verwijderd uit het weeshuis en zo begon het leven op straat, zonder enige beschutting, met een familie die uit elkaar gevallen was, broers en zusters zaten overal verspreid, maar op hun beurt, hadden zij ook een leven van armoede op straat. Adina vond nergens hulp. Ze vertelt van het leven
Met haar toestemming, geven we het volgende door:
Het was vreselijk toen ze buiten in de straat werd gezet, zonder te weten waar naar toe te gaan. Ze werd plotseling wakker, er was niets en niemand, ze was absoluut alleen, in een donkere en brute wereld. De nachten waren het meest verschrikkelijke, waar kon ze slapen? Om overleven begon ze te stelen, ze had geen andere mogelijkheid. Er was niemand om haar een baan te geven. Daarnaast was het bijna onmogelijk om een baan te vinden met haar beperkte opleiding en zonder steun. Het leven op straat putte haar uit. Je kon niet echt ergens naar toe om te rusten en het was onmogelijk om een douche te nemen. Ze werd betrapt bij het stelen en daarom werd ze veroordeeld tot drie jaar in de gevangenis. Vanwege goed gedrag, werd ze vrijgelaten na ander half jaar. Maar ze moest de straat weer op. Wat moest ze doen en waar moest ze heen?
De ervaringen in de gevangenis waren verschrikkelijk voor Adina en om niet nog een keer daar te hoeven gaan, besloot ze om te gaan werken als prostituee. Het leven op straat biedt veel mogelijkheden om te worden misbruikt door mannen, en dus was de weg naar de prostitutie gemakkelijk. Ze raakte van de regen in de drup, want het leven is echt verschrikkelijk voor een prostituee. Eindelijk ontmoette ze een man, die ook opgevoed was als zij, in een weeshuis, en die ook op straat leefde, zoals zij.
Ze leefde een tijdje op straat met hem, daarna ze leefden, op hun beurt, in de huizen die ze hadden. Op een dag werd er een jongen geboren, genaamd Leonardo. Samen met zijn ouders, begon Leonardo direct het leven op de straat. Haar man verliet haar toen Leonardo nog klein was en ze is nu helemaal alleen.
Voordat ze de gevangenis in moest, was Adina bevallen van een dochter, Andrada, en toen ze naar de gevangenis ging, haar dochtertje die vijf maanden oud was kwam onder de zorg van haar vader. Het kleine meisje werd tenslotte opgevoed door haar grootouders, omdat haar vader naar het buitenland ging om te werken. Hij kwam normaal elke de twee jaar terug, en stuurde in de tussentijd pakketten en geld naar de grootouders, voor het kleine meisje.
Na 10 jaar kwam de zorg voor Andrada weer bij Adina, omdat de grootouders van haar niet meer konden verzorgen en omdat haar vader verdwenen was. Het was een moeilijk moment voor beide, zowel het meisje als de moeder, omdat ze elkaar niet kenden. Ze waren praktisch vreemden voor elkaar.
Nadat Adina één jaar voor Andrada zorgde, kreeg Andrada bericht dat haar vader in het buitenland overleden was, als gevolg van gezondheidsproblemen.
Adina verzorgt haar twee kinderen alleen.
Leonardo en Andrada hebben meer liefde nodig, wat Adina hen niet altijd kan geven omwille van haar verleden. Adina heeft ook veel liefde nodig. Ze heeft ook aanmoediging en steun nodig. Ze voelt zich heel snel geweigerd en afgewezen en het is moeilijk om te aanvaarden dat één van haar zussen wel is opgegroeid bij haar moeder. Ze houdt veel van Leonardo en Andrada en ondanks het zware leven op straat, zonder dat ze hen een toekomst kon bieden, besloot ze om de Leonardo bij haar te houden, zodat hij niet naar weeshuis zou moeten zoals is gebeurd met haar. Het leven in het weeshuis heeft diepe sporen nagelaten in haar leven. Ook, Adina was voorzichtig met Andrada, en nu is hun relatie is goed. Leonardo en Andrada nemen deel aan de "After School" in Casa Lumina.
Adina en Leonardo en Andrada wonen nu in het huis van een vriend en dit is niet erg prettig. Het is goed om een dak boven hun hoofd hebben, maar het is niet van haar zelf. Op dit moment heeft ze geen andere keuze. Ze heeft geen inkomen en ook geen ondersteuning voor Leonardo. De steun waar ze recht op had, is op de naam van de vader, en hij houdt het geld voor zichzelf. Van tijd tot tijd krijgen ze iets van de één of ander, maar ze is in feite nog steeds bezig om te overleven. Vanwege het leven op de straat, is Adina vaak ziek en ze is niet in staat om medicijnen te kopen. We zullen niet in staat zijn om anderen zoals zij Adina te helpen, als we niet de steun hebben van sponsors. Wilt u ons helpen, om op uw beurt, mensen als Adina helpen? Uw financiële bijdrage kunt u storten op:
Stichting Children's Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Nederland
Rabobank 13333.76.669 of Postbank 3584